Η ιστορία κατά την αρχαιότητα
Κατά την αρχαιότητα διαπιστώνουμε, ότι στη Σίκελία υπήρχαν ελληνικές αποικίες.

Ιστορία

external image 220px-Sicilia-Bandiera.png
Η σημαία της Σικελίας.
Οι πρώτοι κάτοικοι της Σικελίας, ήταν φυλές γνωστές στους Έλληνες ως Ελυμοί, Σικανοί και Σικελοί. Απ΄αυτούς, οι Σικελοί ήταν αυτοί που έφτασαν τελευταίοι και σχετίζονταν με τους κατοίκους της νοτίου Ιταλίας , όπως τους Ιταλούς , τους Οινοτριείς κλπ. Για τους Σικανούς πιθανολογείται να έχουν Ιβηρική προέλευση, ενώ οι Ελυμοί μάλλον είχαν έρθει από την περιοχή του Αιγαίου. Η Σικελία αποικήθηκε από Έλληνες και Φοίνικες από τον 8ο π.Χ. αιώνα. Το 734 π.Χ., από Κορίνθιους ιδρύθηκαν οι Συρακούσες, η σπουδαιότερη αποικία στη Σικελία. Άλλες σημαντικές ελληνικές αποικίες ήταν η Γέλα, ο Ακράγας, ο Σελινούντας, η Ιμέρα και η Μεσσήνη. Αυτές οι ελληνικές πόλεις κράτη ήταν μεγάλης σημασίας για το σύνολο του ελληνικού πολιτισμού, μαζί με αυτές τις νοτίου Ιταλίας αποτελούσαν την Μεγάλη Ελλάδα. Ο Εμπεδοκλής και ο Αρχιμήδης ήταν από τη Σικελία. Η Σικελία ήταν από την αρχαιότητα μεγάλο κέντρο παραγωγής σιταριού (περιζήτητο για τις πόλεις της κυρίως Ελλάδας). Υπήρξε πολλές φορές παρέμβαση στα πολιτικά των σικελικών πόλεων από τις πόλεις της κυρίως Ελλάδας, είτε αυτή είχε ζητηθεί είτε όχι. Οι Φοίνικες είχαν και αυτοί αρκετές αποικίες, όπως η Zis (Πάνορμος για τους Έλληνες, σημερινό Παλέρμο), το Λιλύβαιο κλπ. Ο ανταγωνισμός Ελλήνων και Φοινίκων για το έλεγχο της Μεσογείου τους έφερε αντιμέτωπους και η Σικελία ήταν το μέρος όπου οι δύο πολιτισμοί ήταν πιο κοντά. Η Καρχηδόνα ήταν πολύ κοντά στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού και το 480 π.Χ., πιθανότατα σε συνεννόηση με τους Πέρσες, επιχείρησαν την κατάληψη ολόκληρου του νησιού αλλά ηττήθηκαν στη Μάχη της Ιμέρας. Από τότε και μέχρι την κατάληψη του νησιού από τους Ρωμαίους (242 π.Χ.), Έλληνες και Καρχηδόνιοι αποκτούσαν, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, τον έλεγχο του νησιού, με τις Συρακούσες και το Λιλύβαιο να παραμένουν οι πυρήνες αντίστασης για τους Έλληνες και για τους Καρχηδονίους αντίστοιχα. Από το 242 π.Χ. η Ρώμη κάνει τη Σικελία την πρώτη επαρχία εκτός ιταλικού εδάφους. Η αρχική επιτυχία των Καρχηδονίων στον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, προκάλεσε την εξέγερση πολλών Σικελικών πόλεων, η Ρώμη έστειλε στρατό για να καταστείλει την εξέγερση και ήταν κατά τη διάρκεια εκείνης της πολιορκίας των Συρακουσών που σκοτώθηκε ο Αρχιμήδης.
Για τους επόμενους 6 αιώνες η Σικελία παραμένει ρωμαϊκή επαρχία................



Πιο συγκεκριμενα η ιστορία καποιας περιοχής:
Ιστορία
Ο Σελινούντας ήταν αποικία της επίσης Σικελικής πόλης Μέγαρα Υβλαία. Η πόλη ιδρύθηκε κατά την διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. Η ημερομηνία ίδρυσης της δεν μπορεί να προσδιοριστεί σήμερα με ακρίβεια. Με βάση αναφορά του Θουκυδίδη φαίνεται πως η πόλη ιδρύθηκε το 622 π.Χ. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης το 650 π.Χ. ενώ ο ιστορικός Ιερώνυμος ακόμα νωρίτερα το 654 π.Χ.[2] Η πόλη αν και γειτόνευε άμεσα με τις Καρχηδονιακές αποικίες διατηρούσε καλή σχέση με την Καρχηδόνα.
6ος και 5ος αιώνας π.Χ.
Αρχείο:Selinunte-Akropolis-bjs-2.jpg
Αρχείο:Selinunte-Akropolis-bjs-2.jpg

Η ακρόπολη της πόλης
Από τις πληροφορίες που έχουμε για την επικράτεια της πόλης φαίνεται πως γνώριζε ακμή και ευημερία κατά την διάρκεια του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ. Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως πριν την αποστολή των Αθηναίων στην Σικελία ο Σελινούντας ήταν ευημερούσα και ισχυρή πόλη που διέθετε συσσωρευμένο πλούτο στους ναούς του. Ο Διόδωρος αναφέρει πως λίγο πριν την επιδρομή των Καρχηδόνιων η πόλη διένυε μία μακρά περίοδο ηρεμίας και ο πληθυσμός της είχε αυξηθεί πολύ[3.
Αρχείο:Greek colonies in Sicily.PNG
Αρχείο:Greek colonies in Sicily.PNG

Οι κυριότερες αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Σικελία
Η κύρια αντίπαλός της ήταν η πόλη Έγεστα που βρισκόταν βορειότερά της. Οι δύο πόλεις είχαν συγκρουστεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Μία νέα διαμάχη τους το 416 π.Χ. αποτέλεσε μία από τις βασικές αιτίες της μεγάλης Αθηναϊκής εκστρατείας στην Σικελία. Ο Σελινούντας ζήτησε την βοήθεια των Συρακουσών με αποτέλεσμα η Έγεστα να απευθυνθεί στους Αθηναίους για βοήθεια. Μετά την αποτυχία της Αθηναϊκής αποστολής στην Σικελία η Έγεστα έμεινε απροστάτευτη και κατέφυγε στους Καρχηδόνιους για βοήθεια. Οι Καρχηδόνιοι συγκέντρωσαν έναν πολύ μεγάλο στρατό και με αρχηγό τον Αννίβα αποβιβάστηκαν στην Σικελία, στην Καρχηδονιακή πόλη Λιλύβαιο και από εκεί κατευθύνθηκαν στον Σελινούντα. Η συμμαχική βοήθεια που απέστειλαν στον Σελινούντα οι Συρακούσες, η Γέλα και ο Ακράγαντας δεν έφτασε εγκαίρως με αποτέλεσμα οι Σελινούντιοι να αντιμετωπίσουν μόνοι τους Καρχηδόνιους οι οποίοι μετά από δεκαήμερη πολιορκία τον κατέλαβαν, το 409 π.Χ.
Τα τελευταία χρόνια
Ο Σελινούντας έμεινε υποτελής στους Καρχηδόνιους μέχρι το 383 π.Χ. οπότε με μία συμφωνία ειρήνης μεταξύ των Καρχηδόνιων και του τυράννου των Συρακουσών Διονύσιο ο Σελινούντας πέρασε στον έλεγχο των Συρακουσών. Κατά την διάρκεια του πρώτου Καρχηδονιακού πολέμου, ο Σελινούντας βρέθηκε στην καρδία των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου οι Καρχηδόνιοι τον κατέστρεψαν ολοσχερώς και μετέφεραν τους κατοίκους του στο Λιλύβαιο.