Μεγάλη ΕλλάδαΤα τραγούδια



MAGNA GRECIA-ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ



















2°ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΕΡΓΑΣΙΑ: ΚΑΛΟΓΡΙΑ ΒΕΡΟΝΙΚΗ, ΚΟΥΤΕΛΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ, ΕΦΡΑΙΜΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ, ΒΛΑΧΟΥ ΑΝΝΑ.



















Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ Ν.ΙΤΑΛΙΑ-ΣΙΚΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΑΠΟΙΚΟΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ



















Όταν γίνεται λόγος για την Κ. Ιταλία, ο νους συνήθως πηγαίνει σ' αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως «Μεγάλη Ελλάς» (Magna Grecia), γιατί εκεί οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν πλήθος αποικιών με μεγάλο πολιτισμό. Άλλωστε και σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τα ίχνη του πολιτισμού που άφησαν οι πρόγονοί μας, από ερείπια ναών, πόλεων και άλλων στοιχείων, που με επιμέλεια διατηρούνται και προβάλλονται.
Βέβαια οι ‘Έλληνες που έζησαν εκεί άφησαν ως τμήμα του πολιτισμού τους και τα τραγούδια τους, τα οποία έχουν άμεση σύνδεση με τη γλώσσα τους. Τα τραγούδια των αποίκων της Ν.Ιταλίας, Σικελίας,Καλαβρίας σώζονται μέχρι σήμερα και πολλοί μελετητές μπορούν να θαυμάσουν το μεγαλείο του πολιτισμού , της γλώσσας και των παραδόσεων τους.









Η μουσική τους παράδοση μας έγινε γνωστή με την κυκλοφορία δύο δίσκων που περιλάμβαναν ελληνόφωνα τραγούδια από το Μαρτάνο και το χωριό Καλημέρα. Στα τραγούδια του Σαλέντο περιλαμβάνονται νανουρίσματα, μοιρολόγια, της δουλειάς, θρησκευτικά κ.ά. Τραγουδισμένα από δύο φωνές, έχουν στιχουργική μορφή ενδεκασύλλαβου. Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι κιθάρα ταμπουρέλο, οργανέτο, ακορντεόν.
Μια ιδιαίτερη κατηγορία λαϊκών χορών ( ταραντέλα πίτσικα ) σχετίζεται με το μαγικό - θρησκευτικό φαινόμενο και πρόκειται για χορούς που γίνονται με ιδιαίτερο τρόπο για την θεραπεία από το τσίμπημα ενός είδους αράχνης.









Στην ιστορία της μουσικής της Κάτω Ιταλίας υπάρχει ένα κενό για κάποιο διάστημα. Εδώ και πολλά χρόνια όμως συναντούμε πολλά συγκροτήματα που συνεχίζουν αυτό το φοβερό έργο.
Κάποια από τα συγκροτήματα είναι τα Cumelca, Ghetonia , Encardia , Canzionere Grecanico Salentino. Είναι τα πιο γνωστά, πλέον, συγκροτήματα που βοήθησαν στη διάσωση της γκρεκάνικης γλώσσας αλλά και της μουσικής. Κύριο χαρακτηριστικό της μουσικής αυτής είναι ένα σχέδιο βύθισης του ακροατή σε ένα πλούσιο πολιτισμός μυρωδιών, παραδόσεων, ήχων και χρωμάτων όπου η μελωδία είναι ο πρωταγωνιστής. Τραγουδάνε για την ζωή των αγροτών, για τα υπαίθρια τοπία και φυσικά για τη θάλασσα.
Παίζουν ελληνόφωνα, ταραντέλες και τραγούδια της Καλαβρίας και του Ιταλικού Νότου με τα παραδοσιακά τους όργανα οργανέτο (ακορντεόν), ταμπουρέλλο (ντέφι) και τζαμπόνια (τσαμπούνα). Κύριος σκοπός τους είναι να διασώσουν την γλώσσα Griko (γκρεκάνικα).
Καθώς ακούς αυτούς τους μουσικούς να μιλάνε μπορείς να διακρίνεις στον τόνο της φωνής τους το πάθος τους να σώσουν και να διασώσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα.









Η αγάπη του κόσμου για τη μουσική της Κάτω Ιταλίας φαίνεται από τον τρόπο που περιγράφουν τη μουσική.









Η έλξη των Ελλήνων με τα γκρεκάνικα τραγούδια: Όταν ακούς μουσική της Κάτω Ιταλίας Τα πόδια ηλεκτρίζονται, τα χέρια ( άθελά τους σχεδόν ) χτυπούν παλαμάκια, ενώ ο διονυσιακός ρυθμός της ταραντέλας σε στέλνει νοητά στο κέντρο μιας πλατείας, ανάμεσα σε ένα πλήθος που ξεφαντώνει. Τι κι αν δεν έχεις πάει ποτέ σ'εκείνα τα μέρη της Grecia Salentina στην Κάτω Ιταλία, όπου η φύση μοιάζει με τη δικής μας και τα χωριά είναι επιρρεπή στις γιορτές. Ο διονυσιακός των σωμάτων που χορεύουν, ο ήχος των οργάνων ( κυρίως ταμπορέλο και οργανέτο), ακόμη και ο ήχος της διαλέκτου τους είναι απόλυτα οικεία, κάτι σαν γιορτή σε διπλανό σπίτι, που ξέρεις ότι με λίγη προσπάθεια μπορείς να ενσωματωθείς κι εσύ. "









Κάτω Ιταλία: Πρόκειται για μια ξεχασμένη μουσική. Μια ξεχασμένη γλώσσα που ουσιαστικά κρύβει μια παλιά και ξεχασμένη Ελλάδα!!!









Στον Ιταλικό Νότο, στην περιοχή της Απουλίας και της Καλαβρίας βρίσκεται μια Ελλάδα ξεχασμένη, με την πιο γλυκιά, την πιο τραγουδιστή ελληνική που μιλήθηκε ποτέ, την Griko… Συγκεκριμένα τα ελληνόφωνα χωριά της Απουλίας βρίσκονται νότια της πόλης του Lecce.Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα ελληνόφωνα χωριά για τη μουσική τους παράδοση. Διαφορετικές και αντικρουόμενες απόψεις έχουν κατά καιρούς εκφραστεί για τους ελληνόφωνους πληθυσμούς της Κάτω Ιταλίας κυρίως λόγω έλλειψης ιστορικών στοιχείων.( Έλληνες είχαν εκεί αποικίες ήδη από τον 8°αι.) Η διάλεκτος ονομάζεται Griko και τα τραγούδια γκρεκάνικα και στα αυτιά μας ακούγονται τόσο οικεία σαν να ακούμε καθαρά ελληνικά. Τα γκρεκάνικα τραγούδια είναι καθαρά ελληνικά τραγούδια τραγουδιούνται με δύο φωνές και είναι κυρίως μοιρολόγια, νανουρίσματα τραγούδια της δουλειάς και της αγάπης, καθώς και θρησκευτικά τραγούδια. Χαρακτηριστικά είναι τα τραγούδια εκείνα που σχετίζονται με το τσίμπημα αράχνης τα λεγόμενα tarantela pitsika.Τα κυριότερα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι: κιθάρα, οργανέτο, ακορντεόν και ταμπορέλο.









Πιο συγκεκριμένα για τα χαρακτηριστικά των τραγουδιών της Νότιας Ιταλίας:
· Ο πατριάρχης της γκρεκάνικης μουσικής, Ρομπέρτο Λίτσι, ασχολείται με τα γκρεκάνικα τραγούδια από το 1973. Πιστεύει στην ξεχωριστή μαγεία τους γι’ αυτό άλλωστε λέει πως τα έχει ερωτευτεί. Προσπαθεί να διασώσει την διάλεκτο griko. Ο ίδιος σε συνέντευξή του έχει πει πως όταν ακούει τέτοια τραγούδια συγκινείται.

· Ένα σύγχρονο ελληνικό συγκρότημα, οι «Εν καρδία», αποδεικνύει ότι οι ταραντέλες της «Ελλάδας του Σαλέντο», της Απουλίας δηλαδή, δεν είναι μια υπόθεση μουσειακή. Έπειτα από δύο δίσκους και πλήθος παραστάσεων εξακολουθούν να μετατρέπουν τις εμφανίσεις τους σε γιορτές, αποδεικνύοντας μας την αγάπη που τρέφει ο κόσμος γι’ αυτά τα τραγούδια.

· Πολλά από τα τραγούδια είναι γραμμένα στο ρυθμό της ταραντέλας. Κατά την παράδοση, όταν η αράχνη ταραντούλα τσίμπαγε κάποιον, συγκεντρώνονταν οι μουσικοί και πειραματίζονταν με όργανα και με ρυθμούς για να δουν σε ποια από αυτά αντιδρά ο ασθενής. Στη συνέχεια τον σήκωναν κι αυτός άρχιζε να χορεύει μέχρι τελικής εξάντλησης. Προφανώς με την εφίδρωση έφευγε και το δηλητήριο.









Συγκρότημα της Μ.Ελλάδας:

Ghetonia είναι μουσικό συγκρότημα Ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας ( Καλαβρία), μέλη της οποίας είναι οι Roberto Licci , Emilia Ottaviano , Salvatore Cotardo , Emmanuelle Licci , Angelo Urso και Φράνκο Nuzzo . Εκφράζει τη μουσική και το χορό της Grecia Salentina και των διάφορων μουσικών μορφών έκφρασης, συμπεριλαμβανομένου του Pizzica (η έκδοση του Salento της ταραντέλλας ). Έχει μια εκτενή δισκογραφία και έχει περιοδεύσει σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης Ελλάδας και των Η.Π.Α.
Ghetonia (στα Griko: σημαίνει : γειτονιά ), είναι μία πολιτιστική ομάδα που δραστηριοποιείται στην πόλη Calimera(=Καλημέρα) της περιοχής Grecia Salentina στη Ν.Ιταλία. Είναι αφιερωμένη στη διατήρηση της μουσικής, ποίησης, γλώσσας και λαογραφίας της Ελληνικής μειονότητας που ομιλεί τα Griko ( Ελληνικά) στην περιοχή του Σαλέντο. Τα τελευταία χρόνια η Ghetonia έχει εργαστεί για την ανάδειξη των διαφόρων πτυχών της Grecia Salentina ( παραδοσιακή ζωή, ιστορία , γλώσσα και λαογραφία) και έχει κάνει δημοσιεύσεις για τα θέματα αυτά.
Τραγούδια:Oriamu pisulina ,L'aria De Lu Trainu ,To Proto, Agapi mu Fidela Protinì, Agapiso, Aspro to karti, Diavika, Kalì Nifta, La Nera Serpe, Mavro Ce Skotinò, Oh Se La Pena, κ.ά.









ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΚΡΕΚΑΝΙΚΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ:

1)Is oria mu : Encardia & Roberto:











E mmu sirni e kardia na s miliso

Fse ci-ppu ‘vo kratenno ‘sti fsichi

Ma su kanoscio fissa mes ta-ammaddia-mmu

Ce olo to pansieri- mmu tori.

Eleune t’ ammaddia-mmu ka se recina

Sto petto-mmu grammeni ‘se vasto

Ce passio nifta to mssai-ssu t’ orio

Ess’ ipuno, jelonta, to toro.

Ce ‘mpizzikata a fiddha tis kardia
Ce ternasi sto jema-mu vasto
Mia sikka ca mu fei tin amilia
Ste mu skuriazei ammaddia, on e toro.

Ce I termasi ce sikka ce I lumera
Mu size ghiani esu manexo
Ce quai momento fse-su pao rotonta
Sa ‘mbakkao fiuru pu jurei nero.
Δεν θέλει η καρδιά να σου μιλήσει

για κείνο που κρατάει μες' την ψυχή

μα σαν κοιτάς εσύ μέσα στα μάτια

την σκέψη μου διαβάζεις στην στιγμή.


Λένε λοιπόν τα μάτια μου σε σένα

βασίλισσα στο στήθος πως βαστώ

και κάθε νύχτα την γλυκιά μορφή σου

σε όνειρο χαρούμενο θωρώ.

Και τρέμουνε τα φύλλα της καρδιάς μου


και πυρετός στο αίμα μου κυλά


σκοτείνιασαν τα μάτια και δεν βλέπω


κι η ανάσα σου μου κόβει την μιλιά.


Τον πυρετό, την φλόγα, το σκοτάδι

μπορείς να διώξεις φως μου μόνο εσύ


σ 'αναζητώ και ψάχνω την δροσιά σου


σα διψασμένο μόνο γιασεμί.










http://www.youtube.com/watch?v=xok4nN2_a2Y&feature=player_embedded#at=101









2)KΑΛΗΝΥΦΤΑ

Τι έν΄γλυτσέα τούση νύφτα τι εν΄ώρια
τσ εβώ ε πλώνω πενσέοντα σ εσένα
τσ' ετού μπει στη φενέστρα σου αγάπη μου
της καρδίας μου σου 'νοίφτω τη πένα.


Εβώ πάντα σ' εσένα πενσέω
γιατί σένα φσυχή μου 'γαπώ
τσαι που πάω που σύρνω που στέω
στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώ


Καληνύφτα σε 'φήνω τσαι πάω
πλάια σου 'τι 'βω πίρτα πρικό
τσαι που πάω που σύρνω που στέω
στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώ
.

http://www.youtube.com/watch?v=ToZf8hWn8GE

3)ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΠΑΕΙ:
Τέλω να μπισκεφτώ να μη πενσέφσω

Να κλάφσω τσαι να γελάσω τέλω

Αρτεβράι. Μα μάλι’ αράτζια έβο ε’ να κανταλίσω

στο φέγγο ε’ να φωνάσω ο άντρα μου πάει.

Άντρα μου πάει- ‘ ντρα μου πάει.

Τα’ε οι αντρώποι στε

Μας πάνε στε ταράσσουνε ντ’άρτει

Καλοί ους τωρούμε του σ’ένα χρόνου.

Έτο ε ζωή μα ε του, ε ζωή Κριστέ μου;

Μα πα τσαι στη Γκερμάνια κλαίοντα μα πόνο.

Κλαίοντα μα πόνο-Κλαίοντα μα πόνο.

Τάτα γιατί εν να πάει, πε μα γιατί;

Γιατί έτο έν’ναι ζωή μαρά παιδία

ο τεκούντη πολεμά τσ’ ιδρώνει να

Λιπαριάσει ου σινιούρου μου τη φατία.

Μου τη φατία-Μου τη Φατία.

Στέκω τη μπάντα τσαι στέκω εντώ σόνο.

Στέω πούμμα σα τσαι στε,

Πενσέω στο τρένο. Πενσέω στο σκοτεινό
και στη μινιέρα που

Πολεμώντα ετσεί πεθαίνει ο γένο.

Πεαίνει ο γένο- Πεθαίνει ο γένο.
Θέλω να μεθύσω για να μη σκέφτομαι.
Να κλάψω και να γελάσω θέλω αυτό το βράδυ.
Με πολλή οργή να τραγουδήσω

Στο φεγγάρι να φωνάξω..: ο άντρας μου πάει!

Ο άντρας μου πάει, ο άντρας μου πάει.
Οι άντρες μας πάνε, φεύγουν.

Αν πάνε όλα καλά, θα ιδωθούμε

σε έναν χρόνο.

Αυτή είναι η ζωή μας Χριστέ μου;

Πάνε στη Γερμανία με κλάμα και πόνο!
Με κλάμα και πόνο, με κλάμα και πόνο.
Μπαμπά γιατί πρέπει να πάς; Πες μου γιατί.
Γιατί έτσι είναι η ζωή, καημένα παιδάκια
Ο φτωχός δουλεύει και ιδρώνει
Για να παχύνει τα αφεντικά με τη δουλειά του.
Με τη δουλειά του-με τη δουλειά του.

Ακούω την μπάντα, ακούω τη μουσική.
Είμαι εδώ μαζί σας μα σκέφτομαι και το τρένο. Σκέφτομαι το σκοτεινό ορυχείο, όπου

δουλεύοντας εκεί πεθαίνει ο κόσμος.
Πεθαίνει ο κόσμος- πεθαίνει ο κόσμος!
http://www.youtube.com/watch?v=iIB2_bagvqQ&NR=1

ΤΕΛΟΣ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΓΚΡΕΚΑΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΖΟΥΝ ΛΙΓΗ ΠΡΟΣΟΧΗ:
http://www.youtube.com/watch?v=eIw4GKqGU7I&NR=1
http://www.youtube.com/watch?v=78SacOmJ7dM&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=1hDTK0HCi44&feature=related
external image clip_image002.jpghttp://www.youtube.com/watch?v=oCIV2HB2UVg&feature=related
















 Τα τραγούδια ...http://www.inital.gr/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/85-ghetoniahttp://www.inital.gr/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/85-ghetoniahttp://www.inital.gr/Μεγάλη-Ελλάδα/85-ghhetonia








΄Αντρα μου πάει


O Franco Corliano γεννήθηκε στο
Κορλεόνε Calimera το 1948 και έχει
αφιερώσει από τα νεανικά του χρόνια
ποίηση και τη ζωγραφική. Ήταν επίσης
ενεργό μέλος στη συλλογή γλωσσικού υλικού
από τη λαϊκή παράδοση, όπως, παροιμίες
τραγούδια και ιστορίες. Το 1972 δημοσίευσε
το τραγούδι "Klama" γνωστό και ως "Andramu pai"
που αναφέρεται στη μετανάστευση. Αυτό το "Traudi"
είχε μεγάλη επιτυχία όχι μόνο στην περιοχή του
Salento, αλλά και στην Ελλάδα, όπου ξεκίνησε
από τη Μαρία Φαραντούρη.
Στίχοι: Franco Corlianò
Μουσική: Franco Corlianò
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου & Δήμητρα Γαλάνη ( Ντουέτο )


Τέλω να μπισκεφτώ να μη πενσέφσω
να κλάφσω τσαι να γελάσω τέλω
αρτεβράι. Μα μάλι' αράτζια έβο
ε' να κανταλίσω στο φέγγο ε' να
φωνάσω ο άντρα μου πάει.
άντρα μου πάει-ʼντρα μου πάει.

Τσ'ε οι αντρώποι στε
μας πάνε στε ταράσσουνε ντ'άρτει
καλοί ους τωρούμε του σ'ένα
χρόνου.΄Ετο ε ζωή μα ε του,ε ζωή
Κριστέ μου;Μα πα τσαι στη
Γκερμάνια κλαίοντα μα πόνο.
Κλαίοντα μα πόνο-Κλαίοντα μα πόνο.

Τάτα γιατί εν να πάει,πέ μα γιατί;
Γιατί έτο έν'ναι ζωή μαρά παιδία
ο τεκούντη πολεμά τσ' ιδρώνει να
λιπαριάσει ου σινιούρου μου τη φατία.
Μου τη φατία-Μου τη φατία.

Στέκω τη μπάντα τσαι στέκω εντώ
σόνο.Στέω πουμμα σα τσαι στε,
πένσεω στο τρένο. Πένσεω στο
σκοτεινό και στη μινιέρα που
πολεμώντα ετσεί πεθαίνει ο γένο.
Πεθαίνει ο γένο-Πεθαίνει ο γένο.






















Il parto delle nuvole pesanti - Magna Grecia

Εγκαταλελειμμένα χωριά δεν θέλουν να πεθάνουν,Υποδέχονται τις ζωές που ξέρουν τι να πουν,Και χώματα λεηλατημένα μαζεύουν τις μοίρεςΑπό ιστορίες που έγιναν κομμάτια από λαθραίους ήρωεςΚοιμούνται τα σπίτια αποκοιμισμένα από το κελαίδημαΣτην σκιά των βράχων που καθρεφτίζονται στην θάλασσα.Και πέτρες χρωματισμένες από χρυσό και από καφέΑντιστέκονται στην φωτιά και στην κατάραΕδώ και εκεί υπάρχει μονάχα φτώχια,Στην Μagna Grecia οι Θεοί δεν είναι πια εκείΧωριά δίχως χρόνο και με την ψυχή στον ουρανόΔεν φέρουν τον σταυρό, δεν φοράνε το πέπλο,Βουτάνε σε βαλίτσες για να σκορπίσουν ίχνη,Γυρνάνε να γεννηθούν με χίλιες καινούριες φάτσες Εδώ και εκεί υπάρχει μονάχα φτώχια,Στην Μagna Grecia οι Θεοί δεν είναι πια εκείΚαμένη γη, καμένη γη,Στην Μagna Grecia οι Θεοί δεν είναι πια εκείΚαμένη γη, Κόλαση, ΘεόςΓη δηλητηριασμένη, Χώμα, ΚαίγομαιΣεισμόπληκτη, Σόι, ΘάνατοςΣτην Magna Grecia, Μεγάλη Ελλάδα







































Ματινάτα

O Vito Domenico Palumbo
γεννήθηκε στο χωριά Καλημέρα
της Κάτω Ιταλίας το 1854. Ήταν
ουμανιστής, γλωσσολόγος
και ποιητής. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα
με την τοπική γλώσσα των
Ελλήνων του Σαλέντο. Πέθανε το
1918.
external image palumbo.jpg
Ένα κομμάτι γραμμένο από τον: Vito Domenico Palumbo, κάτοικο του Kalimera,
ενός από τα εννέα χωριά της Grecia Salentina, της περιοχής της Νότιας Ιταλίας
της οποίας οι κάτοικοι μιλάν Greci, δηλαδή μια γλώσσα με αρχαία Ελληνική ρίζα,
η οποία με λίγη προσοχή, είναι κατανοητή ακόμα και σήμερα από κάποιον που
μιλάει Ελληνικά, χωρίς να χρειάζεται μετάφραση.


Ti en glicča tusi nifta, ti en orria
c'evō e' pplonno pensčonta s'esena
c'ettumpi' sti ffenestrassu, agapimu,
tis kardi'ammu su nifto ti ppena.

Evo' panta s'esena penseo,
jatė sena, fsichėmmu, gapō
ce pu pao, pu sirno, pu steo
sti kkardėa panta sena vastō.
C'esų mai de' m'agāpise, ōria-mu, 'e ssu pōnise mai puss' emčna; mai cėtt'oria chili-su 'en čnifse na mu pė loja agapi vloimčna! T'asterācia pu panu me vlepune ce m'o fengo krifi'zzun nomčna ce jelų ce mu lčune: ston ānemo ta traųdia pelės, ė chchamčna. Kalinėfta! Se finno ce feo, plāja esų ti 'vō pirta prikō, ma pu pao, pu sirno, pu steo sti kkardėa panta sena vastō







Fse roda, fse garōfeddhu,
fse fiuru miristų
enan grattacin isela
na ploso evō ce 'su.
C'ecė na se mbrafsoso sto petto-mu ssiftā, tosso na dō a' kkordōso pu fsč-su mia fforā! Tosso na dō a' mmu lėnnato o kombo pu vastō ecčssu sti fsichčddha-mu ei tosso mmea cerō. Ti 'vo a sse filiso mu fčnete ti, na, enifti o paraėso olo se mia fforā. Ma tua pu leo i' ssan ėpuno, pu fei ris pu ttorė ce su fsunnā ce vrėskese chiru pi lion ampė. Ola petų, ta channi o pono manechō su meni, se dakkanni, se vaddhi sto stavrō.